در سوره الرحمن آیاتی را خداوند مطرح و تاکید می‌کند که زنانی بهشتی، زنانی هستند که دست نخورده و در پس پرده قرار دارند و کسی اینها را نمی‌بیند،

«فِیهِنَّ خَیْرَاتٌ حِسَانٌ» «لَمْ یَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ»، «حُورٌ مَّقْصُورَاتٌ فِی الْخِیَامِ».


خداوند نفس زن را زیبا آفریده است و به خاطر همین می‌گوید -مانند مروارید درون صدف- باید در پوشش باشد


هر چیز گران ‌بها باید در جایی خاص نگهداری شود که همگان نتوانند به آن دست یابند، چرا که اگر این گونه نباشد، کم‌کم

 خاصیت زیبایی خودش را از دست می‌دهد، به عبارتی دیگر گل تا زمانی که به روی بوته است، طراوت خودش را دارد،

 ولی وقتی کنده می‌شود، پژمرده می‌شود، به همین خاطر تعابیری که در آیات قرآن است، تاکید دارد، این زیبایی‌ها باید در یک پوشش باشد.