آيه شماره 26 از سوره مبارکه رعد

اللّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقَدِرُ وَفَرِحُواْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ مَتَاعٌ


ترجمه: خداوند براى هر كه بخواهد روزى را گسترش می‏دهد و (يا) تنگ می‏گرداند. و (مردم) به زندگى دنيا دل‏خوشند، در حالى كه زندگى دنيا در(برابر زندگى) آخرت جز يك كاميابى (موقت و اندك) نيست.


تفسیر: روزى بدست خداست نه به زرنگى، دو رنگى، پيمان شكنى و قطع روابطى كه احياناً مستلزم انفاق و بخشش است. «اللَّه يبسط الرزق» 
رزقِ كم هم براساس اندازه‏ ى حكيمانه مقدّر می‏شود.«يقدر» بجاى «يضيق» 
با اينكه دنيا اندك است ولى طرفداران خود را فريب میدهد. «و فرحوا...» 
دنيا، كوچك، كم و زودگذر است، به آن دل خوش نكنيم. «الا متاع»